پروردگارابه من بياموزدوست بدارم کساني راکه دوستم ندارند ..

عشق بورزم به کساني که عاشقم نيستند...

بگريم براي کساني که هرگز غمم را نخوردند...

به من بياموز لبخند بزنم به کساني که هرگز تبسمي به
صورتم ننواختند...

محبت کنم به کساني که محبتي درحقم نکردند......

گفته بودی که چرا مهو تماشای منی

 آنقدر خیره که یک دم مژه بر هم نزنی

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

              هر درد پر اندوه را مستانه درمان مي كنم

                      يا در خودم سوزم و آتش به هستي مي زنم

                              يا هر چه هست و نيست را در سينه پنهان مي كنم

                                          امشب به يادت تا سحر مست و غزلخوان مي شوم

                                     پيمانه اي مي نوشم و همرنگ مستان مي شوم

                        در طرح خود نقش تو را همچون مسيحا مي كشم

                   نام تو را مي گويم و همراه باران مي شوم

       امشب بيادت مرغ دل در سينه غوغا مي كند

زخم هزاران آه را با ناله سودا مي كند

               سر گشته و شوريده در كنج زواياي قفس

                            يك لحظه ديدار تو را دائم تمنا مي كنم

                                         امشب به يادت در دلم تجديد پيمان مي كنم

                                                         هر درد بي ياد تو را از دل گريزان مي كنم

                                                                يا در سكوتم مثل برگ از شاخ مي افتم به زير

                                                                                يا در هياهوي زمان گيسو پريشان مي كنم

از استاد هندسه پرسيدند عشق چيست؟ گفت:نقطه اي که حول نقطه ي قلب جوان ميگردد.

از استاد تاريخ پرسيدن عشق چيست؟ گفت…

گفت : سقوط سلسله ي قلب جوان.

از استاد زبان پرسيدند عشق چيست؟ گفت:همپاي love است .

از استاد ادبيات پرسيدند عشق چيست؟ گفت : محبت الهيات است .

از استاد علوم پرسيدند عشق چيست؟ گفت : عشق تنها عنصري هست که بدون اکسيژن مي سوزد.

از استاد رياضي پرسيدند عشق چيست؟ گفت : عشق تنها عددي هست که پایان ندارد.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تقدیم به تو که هرگز نیافتمت به دنبالت می گردم

ای گمشده ی روزها و شبهای من ؟

نیستی؟کاش بودی تا سر بر شانه ات می گذاشتم... تا میگریستم ...

 ز دست این دنیای بی وفا

 که مرا اینگونه کرد ... آری ...کاش می یافتمت ...

 کاش چشمانم را می بستم و می گشودم      

و تو را احساس می کردم...حال که نیستی هر جا هستی خوش باشی...

همیشه همینطور است
یکی می ماند
تا روزها و گریه را حساب کند
یکی می رود
تا در قلبت بماند تا ابد
اشک هایت را پشت پایش بریزی
رسم رویاها همین است
که تنها بمانی با اندوه خویش
روزها و گریه ها را
به آسمان خالی ات سنجاق کنی
باید باور کنی که بر نمی گردد
که بگویی چقدر شب ها سر بی شام گذاشته ای
تا بتوانی هر صبح
با یک شاخه گل ارزان
منتظرش بمانی.

               کــه قلبــم آروم نمیشه بیـدار می مونه تــا سحر

               نمی تونــم بهت بگم دوســت دارم دیوونـــه وار

               قدم بــذار تــو قلب من خزونـــمو بــکن بهـــــار

               بیـا عزیـزتـریـن کَــسَم قســـم بـه تـار گیسوهات

               قســم بـه جونـت عزیـزم دلم فقط تــورو میخواد

               گریـــه امونــم نمی داد وقتی نـــگفتــــم نــازنیـن

               چند ســاله کــه دوســــت دارم عاشقتم فقط همین

               اما می تـرســـم دلمــــو بشــکنی و بخوای بـری

               نــــخوای  بــرای زنـدگی یـه فرصتی بهــم بـدی

               چــه شب و روزا که بی تو زنــده بودم بـا یاد تو

               کاش تو هم عاشقم بــاشی بدی بـه من اون دستاتو

               جز تـو کـه چیزی نمیخوام اگه نباشی من میـــرم

               بـــازم تـوی تـنهاییـــام بـه یـاد عشقــت میمیــــرم

http://parasteshgaheeshgh.blogfa.com/

فریبا کاکایی

یاد آن بوسه که هنگام وداع چو لبم شعله ی حسرت افروخت

یاد آن خنده بی رنگ و خموش که من و پای وجودم را بسوخت

یاد آن آغوش پرمهرو وفات که وجودم را پر از غم کردورفت

یاد آن برق نگاهت که وجودم را با آهی لرزاندو رفت

یاد آن یادی که بی تو بودنست

با تو بودن لحظه ی تنهایی هست

با تو بودن چون آه جدایی هست

فکر و یاد تو برام چون حسرتی در شب بارانی هست

یاد تو برای من دیدن شمع و آب شدن خاطراتت هست

یادت را از من نگیر

سلام :::::موضوع|| ||

اگر...:::::موضوع|| ||

 هر چندتا تو منو دوست داري من يه دونه بيشتر دوستت دارم... 

  ميدوني اينجوري خوبيش چیه؟؟؟ 

 خوبیش اینه که حتي اگه منو دوست نداشته باشي 

 باز من يه دونه دوستت دارم 

                                             کاش قلبم درد تنهایی نداشت
                                                                       سینه ام هرگز پریشانی نداشت
                                             کاش برگهای آخر تقویم عشق
                                                                         حرفی از یک روز بارانی نداشت
                                              کاش می شد راه سخت عشق را
                                                                          بی خطر پیمود و قربانی نداشت

دفتر عشق

 با هزار و يک ترفند شاخه گلي مصنوعي را

در ميان گلهاي شاداب گلدانت پنهان کردم،

و در دفتر خاطراتت نوشتم: «تو را دوست دارم، خواهم داشت

 تا زماني که آخرين گل پژمرده شود...»

او هوايم را داشت
که پياده رو ها ليز و يخبندان بود
بي هوا رفت
بي هوا ماندم
چه هوايش امروز
که پياده روها ليز و يخبندان است
در سرم پيچيده است...

توی دریا یه قطره اشکمو گم کردم تا وقتی پیداش نکردم دوستت دارم     

نظر بدین برای بیشتر شدن همکاری ما با شما